|
|
|
Amaç:
Krikofarengeal kas üst ösefageal sfinkterin en önemli parçasıdır ve
yutma sırasında ösefagus ve farenks arasındaki içeriğin anterior ve
posterior yöndeki akımını kontrol eder. Gastroösefageal ve
larengofarengeal reflüde videoflouroskopik ve endoskopik değerlendirme
sık yapılırken, elektrofizyolojik testler çok fazla yapılmamaktadır. Bu
çalışmada alt ösefageal sfinkterin yetersizliği ve larengofarengeal
reflüsü (LFR) olan hastalarda, krikofarengeal kasın davranışının
elektrofizyolojik olarak incelenmesi amaçlandı.
Yöntem:
Klinik, reflü bulgu skoru ve larengoskopik muayeneye göre LFR bulguları
düşündüren olan hastalara 24 saatlik çift problu pH monitörizasyonu ve
ösefagogastroskopik değerlendirme yapıldı. Bu muayenelerde alt ösefageal
sfinkter yetersizliği ve LFR’sü olan 24 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu
hastalar kendi aralarında 24 saatlik pH monitörizasyonu sonucunda ve
Deemaster ve Johonson kriterlerine göre hafif ve orta-ağır LFR olanlar
olarak 2 gruba ayrıldı. Bu hastaların krikofarengeal kaslarına iğne
elektrodu ile girilerek kuru, 3, 5 ve 10 cc’lik sıvı yutturularak EMG
kayıtları alındı. Her 2 grup arasında yutma paterni, yutma süresi
açısından herhangi bir farklılık olup olmadığına bakıldı. Yutma süresi;
krikofaringeal kasın ön patlama sonrası kasın tamamen gevşediği sessiz
periyodun başlangıcından, rebound patlamanın başlangıcına kadar olan
süre, yani pause olarak adlandırılan süre ölçüldü. Yutma sırasında ön
patlama, pause, rebound patlama ve kasın normal tonik aktivitesinden
oluşan patternler değerlendirildi.
Bulgular:
Çalışmaya yaşları 31 ile 71 arasında değişen (ortalama yaş 48.4), 12
erkek,12 kadın 24 hasta alındı. Reflü bulgu skoru (RBS) tedavi öncesi
10.8, reflü semptom indeksi (RSİ) ise 25.08 olarak bulundu.Tedavi
sonrası RBS 7.08 ve RSİ ise 19 olarak bulundu (p<0.05, p>0.05).
Hastaların 15’inde ösefajit bulunurken kalan 9 hastada ösefajit
saptanmadı. Hastaların 9’unda orta-ağır, 15’inde hafif reflü saptandı.
Hafif düzeyde reflüsü olan hastaların yutma süreleri kuru yutmada 0.45
sn, 3 cc sıvı ile 0.43 sn, 5 ve 10 cc sıvı için ise 0.46 sn, orta-ağır
düzeyde reflüsü olan hastaların yutma süreleri ise kuru yutmada 0.50 sn,
3 cc sıvı ile 0.46 sn, 5 cc sıvı için 0.50 sn ve 10 cc sıvı için 0.51 sn
olarak bulundu. Normal bireylerde görülen pause, rebound patlama ve
sonrası tonik aktivite patterni olguların tamamında normal olarak
izlendi. Olguların %40’ında ön patlama normal bireylerdekine uyumlu
olarak gözlenmedi. Hafif düzeyde reflüsü olan hastalarda, 3 ve 5 cc sıvı
yutmada tek, 10 cc sıvı yutmada ise sadece 1 olguda ikili yutma paterni
(parçalayarak yutma) izlendi. Orta-ağır düzeyde reflü olgularının
6’sında ise 10 cc sıvıda ikili yutma paterni gözlendi.
Sonuç:
Kardiyoösefageal yetmezlik bulunan 24 hastada her 2 grup arasında yutma
süresi bakımından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p>0.05).
Buna karşılık orta-ağır reflü grubunda parçalı yutma şeklinde yutma
paterninin arttığı gözlendi. Ancak parçalı yutma sırasında da yutma
sürelerinde anlamlı değişiklik izlenmedi (p>0.05). |
